Genowefa Jakubowska-Fijałkowska "Paraliż przysenny"

Genowefa Jakubowska-Fijałkowska
Genowefa Jakubowska-Fijałkowska
Źródło: Instytut Mikołowski, materiały prasowe

Poetka, autorka sześciu książek poetyckich. Debiutowała w 1972 roku na łamach "Odry". Później publikowała w prestiżowych tytułach literackich, między innymi w takich jak: Arkusz, Arkadia, Fraza, Nowa Okolica Poetów, Magazyn Literacki, Odra, Opcje, RED, Topos, Twórczość, Zeszyty Literackie, Życie Literackie. Na podstawie jej twórczości powstały słuchowiska radiowe. Poezja Jakubowskiej-Fijałkowskiej przetłumaczona została na język angielski, czeski, niemiecki, rosyjski i słowacki.

Transmisja z gali wręczenia w niedzielę 1 października nagrody w TVN24 i tvn24.pl. Jakubowska-Fijałkowska w tomie "Paraliż przysenny" uchwyciła wiele codziennych znaków i rekwizytów. Jej codzienność wyłazi w wierszach z każdej szczeliny, jest nikczemna i jednorazowa, taka jak cała nasza egzystencja, jakby pisana na brudno. Czasami, jak w wierszu "Rodzą się dziewczynki", świat wokół jest nie tylko byle jaki, ale też obcy i opresyjny.Marcin Sandecki na łamach "Gazety Wyborczej" pisał, że "wiersze Genowefy Jakubowskiej-Fijałkowskiej to w polskiej poezji zjawisko osobne".

"Jedyna polska poetka, która przychodzi do głowy w kontekście wierszy z 'Paraliżu przysennego', to Anna Świrszczyńska. Pokrewieństwo też jednak jest dość dalekie, bo pionierskość pisania Świrszczyńskiej po latach dodaje mu nieco patetycznego nimbu, a Jakubowska-Fijałkowska jest zwykła aż do bólu i jej rzeczowość, inaczej niż u Świrszczyńskiej, nie ewokuje wzniosłości" - pisał Sandecki.

Autor: tmw / Źródło: tvn24.pl

Czytaj także: