Odejście Stanisławy Celińskiej potwierdził we wtorek menadżer aktorki Maciej Muraszko. Wspomniał, że była "jedną z najbardziej cenionych, charakterystycznych i lubianych polskich aktorek". Informację opublikowano także na profilu artystki na Facebooku.
"Z wielką rozpaczą muszę Państwa poinformować, że dziś po południu odeszła Nasza Stasia. Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała. Stasia była Wspaniałym Człowiekiem, Najlepszym jakiego znałam…" - napisała we wpisie Joanna Trzcińska, która współprowadziła profil aktorki w mediach społecznościowych.
Kim była Stanisława Celińska?
Stanisława Celińska urodziła się 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. W 1969 roku ukończyła studia na wydziale aktorskim warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, gdzie kształciła się pod opieką Ryszardy Hanin. Jeszcze przed dyplomem zadebiutowała jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry "Wielki człowiek do małych interesów" w reżyserii Jerzego Kreczmara w warszawskim Teatrze Współczesnym (premiera 21 grudnia 1968), do którego wkrótce została zaangażowana przez Erwina Axera. Niemal równocześnie zaczęła pracę jako aktorka filmowa i estradowa.
Występowała na scenach kilku warszawskich teatrów. Była aktorką teatrów warszawskich - Współczesnego (1969-1974, 1981-1983), Nowego (1983-1988), Dramatycznego (1989-1990), Teatru Nowego w Poznaniu (1990-1991), Studio (od 1995). Współpracowała z TR Warszawa i Teatrem Kwadrat. Była także autorką programów muzycznych i spektakli Studenckiego Teatru Satyryków (teksty, muzyka, scenografia).
Na teatralnych deskach grała między innymi u Erwina Axera, Jerzego Kreczmara, Tadeusza Łomnickiego, Bohdana Cybulskiego, Jerzego Grzegorzewskiego. Wystąpiła też w wielu spektaklach Teatru Telewizji.
Celińska na wielkim ekranie
Jako aktorka filmowa debiutowała w filmie Andrzeja Wajdy "Krajobraz po bitwie" w 1970 roku. Grała tam w doborowym aktorskim towarzystwie - u boku Daniela Olbrychskiego, Tadeusza Janczara i Aleksandra Bardiniego. Akcja filmu toczy się w byłym obozie koncentracyjnym na terenie Niemiec. Celińska zagrała Żydówkę Ninę, pragnącą uciec z obozu razem z młodym poetą Tadeuszem. "Krajobraz po bitwie" zebrał znakomite recenzje międzynarodowej krytyki filmowej; dostrzeżono i chwalono także Celińską, która wykreowała postać niejednoznaczną - agresywnej, ale w głębi duszy delikatnej dziewczyny, zamkniętej w sobie, a zarazem szczerej w kontaktach z ludźmi.
W kolejnych latach Celińska wystąpiła między innymi w filmach: "Nie ma róży bez ognia" Stanisława Barei (1974) - jako Lusia, jako żona Jerzego Dąbczaka, "Noce i dnie" Jerzego Antczaka (1975) - jako Agnieszka Niechcic, córka Barbary i Bogumiła, "Panny z Wilka" Wajdy (1979) - jako Zosia, "Cwał" Krzysztofa Zanussiego" (1995) - jako żona ministra, i "Panna Nikt" Wajdy (1996) - jako matka głównej bohaterki. Zagrała też w "Spisie cudzołożnic" (1995) Jerzego Stuhra, "Pieniądze to nie wszystko" (2001) Juliusza Machulskiego, "Jasnych błękitnych oknach" Bogusława Lindy (2006), "Rysiu" Stanisława Tyma (2007) i "Katyniu" Wajdy (2007).
Wcieliła się również w liczne role serialowe. Wystąpiła w popularnych serialach Barei: "Alternatywy 4" (1986) - jako romantyczna nauczycielka Bożena, i "Zmiennicy" (1987) - jako przedsiębiorcza redaktorka Lusia, poszukująca autora powieści "Krzyk ciszy". Zagrała też w "Heli w opałach", "Jance", "Awanturze o Basię", "Złotopolskich", "Samym życiu", "Bulionerach" i - ostatnio - w "Mamuśkach".
Sukcesy na muzycznej scenie
Celińska - równolegle do kariery aktorskiej - odniosła wiele sukcesów na scenie muzycznej. W 1969 roku zwyciężyła w konkursie "Debiuty" 7. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z utworem "Ptakom podobni" (muzyka: Roman Orłow, słowa: Włodzimierz Ścisłowski). Zachwycała krytykę i publiczność występami podczas Przeglądów Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Klasykiem stał się między innymi jej krótki występ "Uśmiechnij się! Jutro będzie lepiej!" z 1994 roku.
W 2012 roku na rynku pojawił się album "Nowa Warszawa", który nagrała wspólnie z Royal String Quartet pod kierownictwem Bartłomieja Wąsika. Trzy lata później premierę miała "Atramentowa…". Płyta od razu pojawiła się na pierwszym miejscu polskiej listy przebojów OLiS, a ostatecznie uzyskała status podwójnie platynowej. Ostatni jej album "Uwierz" ukazał się w 2024 roku.