TVN24 | Polska

Większość zwykła – definicja, przykłady

TVN24 | Polska

Autor:
red.
Źródło:
Konstytucja RP (artykuły 98 i 120); senat.gov.pl
tvn2430 lat temu rząd Tadeusza Mazowieckiego uzyskał wotum zaufania

Głosowanie, które rozstrzyga większość zwykła polega na tym, że głosów oddanych za wnioskiem jest więcej niż głosów przeciw. Większość zwykła stosowana jest m.in. w polskim Sejmie do uchwalania większości ustaw.

● Większość zwykła to metoda podejmowania decyzji w głosowaniu.  ● By przyjąć decyzję większością zwykłą, głosów „za” danym wnioskiem musi być więcej od tych „przeciw”, a głosy wstrzymujące się nie są uwzględniane. ● Większość zwykła stosowana jest w przeważającej liczbie głosowań w polskim Sejmie i Senacie.

Co to jest większość zwykła?

Większość zwykła to najprostsza forma podejmowania decyzji podczas głosowania. Aby wniosek poddany pod głosowanie za pomocą większości zwykłej został przyjęty, liczba głosów „za” musi być wyższa od tych „przeciw”, a głosy osób wstrzymujących się od głosowania nie są brane pod uwagę.  

Większość zwykła a bezwzględna większość głosów i większość kwalifikowana

W polskim systemie prawnym są trzy rodzaje większości:

- większość zwykła,

- większość bezwzględna – różni się od większości zwykłej tym, że do głosów wlicza się także głosy osób wstrzymujących się; aby dany wniosek został przyjęty, osób głosujących „za” musi być więcej od tych „przeciw” i wstrzymujących się,

- większość kwalifikowana – w tym systemie decyzję podejmuje się na podstawie określonej ułamkowo lub procentowo liczby głosującej; w polskim Sejmie jest to ⅔ lub ⅗ – w zależności od omawianej propozycji.

Większość zwykła w Sejmie

Do podjęcia decyzji przez Sejm potrzebna jest określona liczba głosów popierających dany wniosek. W polskim Sejmie, zgodnie z art. 120 Konstytucji, stosuje się system zwykłej większości głosów, chyba, że Konstytucja przewiduje w danej sprawie inną wiekszość. Aby dany wniosek został przyjęty, musi zostać spełniona zasada kworum, czyli w głosowaniu musi brać udział przynajmniej połowa ustawowej liczby posłów (230). Ma to zapobiec sytuacji, w której niewielka liczba posłów decyduje o przegłosowaniu ważnych aktów prawnych. 

Większością zwykłą uchwala się w Sejmie większość ustaw, w tym ustawę budżetową. Aby dany projekt został uchwalony, musi mieć więcej zwolenników niż przeciwników, a głosy osób wstrzymujących się nie są wliczane do wyniku głosowania. W myśl tej zasady, jeśli osób popierających dany wniosek jest mniej od osób wstrzymujących się od głosu, ale więcej choćby o jeden głos od tych będących przeciw – wniosek zostaje przyjęty.

Większość zwykła w Senacie

Także w Senacie, o czym mówi art. 3 Regulaminu Senatu, uchwały podejmowane są na ogół zwykłą większością głosów o ile przepisy nie stanowią inaczej.

Bezwzględną większością głosów Senat podejmuje uchwały m.in. w sprawie: – powołania i odwołania Marszałka i wicemarszałków Senatu, – pociągnięcia do odpowiedzialności konstytucyjnej senatora,  – utajnienia obrad, – zmiany Konstytucji, – zarządzenia referendum na wniosek Prezydenta,  – wyboru i odwołania senatorów do i ze składu Krajowej Rady Sądownictwa.

W Konstytucji zapisano też szczególny przypadek wymagający podjęcia przez Senat decyzji większością kwalifikowaną 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów. Jest to wyrażenie zgody na ratyfikację umowy międzynarodowej przekazującej organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach.

Autor:red.

Źródło: Konstytucja RP (artykuły 98 i 120); senat.gov.pl

Źródło zdjęcia głównego: Kancelaria Sejmu/Rafał Zambrzycki