Byłą wiceminister żegnają w internecie znajomi i współpracownicy.
"Z ogromnym smutkiem żegnam Annę Knysok - moją zastępczynię w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej oraz pełnomocniczkę rządu Jerzego Buzka do spraw wprowadzenia kas chorych" - napisał w mediach społecznościowych były minister zdrowia profesor Wojciech Maksymowicz. Jak zaznaczył, zapamięta Knysok jako osobę uśmiechniętą, zaangażowaną i do końca zatroskaną o sprawy polskiej ochrony zdrowia.
"Anna była osobą pogodną, a zarazem niezwykle odpowiedzialną, pracowitą i bez reszty oddaną swoim obowiązkom. Jej wiedza, energia i determinacja w ogromnym stopniu przyczyniły się do szybkiego zbudowania nowego systemu ochrony zdrowia. Powstał system, który kolejne ekipy mogły zmieniać, a niekiedy - niestety - także psuć" - napisał Maksymowicz.
Anna Knysok jedną z tych, "którym zawdzięczamy życie w wolności"
Prezes Związku Górnośląskiego Grzegorz Franki wspomniał w mediach społecznościowych, jak w wyborczy wieczór 4 czerwca 1989 roku wraz z innymi osobami przyjechał do chorzowskiego sztabu Solidarności, by pogratulować Annie Knysok zdobycia mandatu poselskiego.
"Cieszyliśmy się razem, że dzieje się coś wielkiego, ważnego i wspaniałego, w czym śp. Pani Anna Knysok miała spory udział" - napisał. Ocenił, że pozostanie ona jedną z tych osób, "którym zawdzięczamy upadek komuny i życie w wolności".
Smutek z powodu śmierci Anny Knysok wyrazili też przedstawiciele katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, którzy przypomnieli między innymi o jej zaangażowaniu w działalność opozycji antykomunistycznej i o szykanach, jakie spotkały ją ze strony władz PRL. W 2011 roku za tamto zaangażowanie została odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności.
Anna Knysok - kim była
Anna Knysok urodziła się 19 lipca 1951 roku w Chorzowie. Miała wykształcenie psychologiczne i pielęgniarskie. W Solidarności działała od 1980 roku. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmowała się kolportażem podziemnych pism, była też współorganizatorką filii Biskupiego Komitetu Pomocy Uwięzionym i Internowanym przy parafii św. Jadwigi w Chorzowie, zbierała składki pieniężne i organizowała pomoc medyczną. W 1983 roku za działalność opozycyjną została aresztowana na kilka miesięcy.
Po przemianach ustrojowych w 1989 roku została posłanką. W latach 1997-2001 pełniła funkcję wiceministra zdrowia. Jako pełnomocniczka premiera ds. powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego była współorganizatorką reformy służby zdrowia wprowadzającej kasy chorych. Po odejściu z polityki zajmowała kierownicze stanowiska w chorzowskich szpitalach miejskich.