Eutanazja dwuletniego dziecka w Holandii. Jak uzasadniono decyzję?

shutterstock_712673185
Portugalski parlament zatwierdził przepisy o depenalizacji eutanazji
Źródło wideo: Reuters Archive
Źródło zdj. gł.: A3pfamily/Shutterstock
Dodaj do preferowanych źródeł w Google
Kilka miesięcy po ujawnieniu pierwszej eutanazji dziecka w Holandii specjalna komisja opublikowała szczegóły tej sprawy. W swoim raporcie oceniła decyzję lekarza.

Szefowa holenderskiego resortu zdrowia Sophie Hermans w czerwcu tego roku poinformowała parlament o zgłoszeniu dotyczącym pierwszego przypadku eutanazji nieuleczalnie chorego dziecka. Nie ujawniła wówczas szczegółów, w tym wieku dziecka, płci ani rodzaju choroby, poinformowała natomiast, że sprawa trafiła pod ocenę rządowej komisji powołanej specjalnie do badania spraw tego typu. Składa się ona ze specjalistów - lekarzy, prawnika i etyka. Komisja zapoznała się z przypadkiem i rozmawiała z lekarzem, który uczestniczył w zakończeniu życia dziecka, a swoje wnioski przekazała prokuraturze. Na ich podstawie zdecydowano, że lekarz nie będzie ścigany - poinformowały w ostatnich dniach media. Ujawniono również sam raport, który w szczegółach pokazuje, co stało za pierwszą w Holandii decyzją o eutanazji dziecka.

Eutanazja dziecka w Holandii. Na co cierpiało

Z raportu sporządzonego w językach niderlandzkim i angielskim wynika, że dziecko w chwili śmierci miało dwa lata. Urodziło się w 26. tygodniu ciąży, a przedwczesny poród spowodował kilka bardzo poważnych powikłań, w tym liczne infekcje, które doprowadziły do sepsy. Gdy dziecko miało cztery i pół miesiąca, przeprowadzono badania, które wykazały rozległe uszkodzenie mózgu, w tym istoty białej, powodujące mózgowe porażenie dziecięce. Lekarze zdiagnozowali również uszkodzenie płata potylicznego.

Kilka miesięcy później u dziecka wykryto ciężką padaczkę. Charakteryzuje się ona trudnymi do leczenia skurczami, które przyczyniły się do opóźnienia rozwoju - dowiadujemy się z raportu. Pomimo prób leczenia napady padaczki nie ustawały, powodując m.in. napady kaszlu. Do licznych schorzeń doszły zaburzenia połykania nasilające się przed śmiercią dziecka. Według lekarzy rozległe uszkodzenie mózgu poważnie wpłynęło na funkcjonowanie dziecka. W wieku blisko dwóch lat jego wiek rozwojowy oszacowano na sześć tygodni.

"Dziecko miało liczne, bardzo poważne dysfunkcje, zarówno umysłowe, jak i fizyczne, a rokowanie wskazywało, że przez resztę życia będzie ono uzależnione od pomocy we wszystkich czynnościach życia codziennego" - czytamy. Wśród dolegliwości i schorzeń wymieniono również m.in. upośledzenie wzroku oraz trudności z usuwaniem plwociny. Według autorów raportu istniało ryzyko wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc, w związku z tym "uznano, iż istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo, że dziecko umrze w bardzo młodym wieku z powodu powikłań".

OGLĄDAJ: Walczyła, by umrzeć i dopięła swego. "Po tej historii mam tysiące pytań"
Ten i inne materiały obejrzysz w subskrypcji

Eutanazja dziecka. Komisja o "nieznośnym cierpieniu"

Osobny rozdział poświęcono "nieznośnemu cierpieniu" dziecka. Pomimo leczenia rodzice oraz lekarze nie widzieli poprawy jego stanu i byli przekonani, że cierpi ono "w sposób nie do zniesienia, bez perspektyw na poprawę" - pisze komisja. Cierpienie powodować miały nie tylko liczne schorzenia, ale także skutki uboczne leków na padaczkę, w tym bezsenność. W związku z tym podjęto decyzję o odstawieniu leków. Lekarze przewidywali, że z biegiem czasu stan dziecka będzie się pogarszał.

"W miarę jak wyniki badań medycznych dostarczały coraz więcej informacji, a stan kliniczny dziecka ulegał widocznemu pogorszeniu, rodzice zwrócili się do lekarza z prośbą o zakończenie życia dziecka" - czytamy w kolejnym rozdziale raportu. Jak dodano, lekarz przeprowadził z rodzicami obszerną rozmowę na ten temat, a "ich stanowisko w tej sprawie było konsekwentne".

Jak czytamy, komisja uznała, iż lekarz miał uzasadnione podstawy, by stwierdzić, że w sytuacji danego dziecka nie istniał żaden racjonalny sposób na złagodzenie lub zakończenie jego cierpienia poza zakończeniem jego życia. "W świetle powyższych faktów, okoliczności i rozważań komisja uznała, że lekarz postąpił z należytą starannością" - czytamy w konkluzji raportu.

Przepisy dotyczące eutanazji dzieci

Od 2024 roku w Holandii możliwe jest aktywne zakończenie życia dziecka w wieku od roku do 12 lat, jeżeli cierpi ono w sposób niemożliwy do zniesienia i bez perspektyw poprawy. Decyzja musi zostać podjęta w porozumieniu z rodzicami.

Gdy przepisy wchodziły w życie, szacowano, że będą stosowane najwyżej w kilku przypadkach rocznie. Regulacja budziła w Holandii kontrowersje polityczne i etyczne, ponieważ dotyczy dzieci niezdolnych do samodzielnego wyrażenia woli. Część ekspertów wskazywała też, że lekarze mogą obawiać się odpowiedzialności karnej, gdyż ostateczna ocena należy do prokuratury, a nie do komisji.

Redagował AM

Źródło: tvn24.pl