Aktorka i nauczycielka akademicka Dorota Kolak mówi w programie "Piotr Jacoń. Bez polityki" o rzeczach, o których w świecie aktorów rzadko mówi się tak szczerze. Opowiada o wypaleniu zawodowym w teatrze i o młodych ludziach, którzy wchodzą do zawodu z wyobrażeniem "czerwonego dywanu", a później zderzają się z trudną rzeczywistością. Wspomina też, jak bardzo zmieniły się relacje między starszymi i młodszymi aktorami. Dziś, jak mówi Kolak, młodzi są "tak krusi i pogubieni", że trzeba ogromnej ostrożności, by ich nie zranić. - Trochę się lękam, żeby nie zrobić im krzywdy – przyznaje aktorka Dorota Kolak w rozmowie z Piotrem Jaconiem. Wraca również do czasów swojej młodości i opowiada o metodach, które dziś są naganne, a kiedyś były na porządku dziennym. - Ja byłam uzbrojona. To spływało po mnie – dodaje. Padają też bardzo osobiste wyznania o domu pełnym zakazów, tabu i milczenia, z którego teatr stał się dla aktorki "drogą ewakuacyjną". Kolak szczerze mówi też o perfekcjonizmie i momencie, w którym zrozumiała, że teatr nie może być całym życiem. To rozmowa o zawodzie aktora, ale też o kruchości, presji, dojrzewaniu i szukaniu własnego miejsca poza sceną.Rozwiń