Los "Lodowca Zagłady" wisi na włosku

Autor:
kw
Źródło:
CNN, phys.org, nature.com
Od lodowca oderwała się ogromna góra lodowa
Od lodowca oderwała się ogromna góra lodowaESA Copernicus Sentinel-1/ENEX
wideo 2/17
Lód i lodowce

Lodowiec Thwaitesa, zwany też "Lodowcem Zagłady", może w niedalekiej przyszłości stopić się i spowodować, że poziom mórz i oceanów znacząco wzrośnie. Zespół naukowców odkrył, że w pewnym momencie w ciągu ostatnich 200 lat tempo jego cofania się, a więc zanikania, wyniosło ponad dwa kilometry rocznie.

Lodowiec Thwaitesa położony jest w Antarktydzie Zachodniej, a jego rozmiar jest większy niż powierzchnia Florydy. Jego stan niepokoi badaczy od wielu dziesięcioleci. Już w 1973 roku zastanawiali się, jakie jest ryzyko zniknięcia lodowca. Prawie dekadę później odkryli, że ponieważ lodowiec jest osadzony na dnie morza, a nie na suchym lądzie, ciepłe prądy oceanu mogą topić go także od spodu, wpływając na jego destabilizację. Z kolei już w XXI wieku naukowcy zaczęli wyraźnie zauważać, jak szybko Thwaites się cofa. W 2001 roku dane satelitarne wykazały, że jego krawędź przesuwała się o około kilometr na rok. W 2021 roku przeprowadzono analizy, które wykazały, że po pęknięciu podstawy Thwaitesa cała jego zawartość może spłynąć do oceanu w ciągu pięciu lat.

W badaniu, które ujrzało światło dzienne w poniedziałek w czasopiśmie naukowym "Nature Geoscience", naukowcy opisali cofanie się lodowca w przeszłości i przekazali kolejne niepokojące informacje na temat Thwaitesa.

Ekspresowe tempo cofania się

W badaniu wykorzystano specjalny pojazd-robot zwany Rán, który zmapował obszar dna morskiego przed lodowcem. To pozwoliło udokumentować ponad 160 równoległych względem siebie grzbietów, przypominających żebra, które powstały, gdy czoło lodowca cofało się i zmieniało swoje położenie.

Aby zrozumieć przeszłe cofanie się lodowca, zespół przeanalizował ślady znajdujące się 700 metrów pod powierzchnią oceanu i uwzględnił cykl pływów dla tego regionu. Jak zauważono, w pewnym momencie, w ciągu ostatnich 200 lat, w czasie krótszym niż sześć miesięcy, czoło lodowca straciło kontakt z grzbietem dna morskiego i cofało się w tempie ponad 2,1 kilometra rocznie. - Nasze wyniki sugerują, że impulsy bardzo szybkiego cofania się pojawiły się w ciągu ostatnich dwóch stuleci, a prawdopodobnie jeszcze w połowie XX wieku - zauważył główny autor badania Alastair Graham z Uniwersytetu Południowej Florydy.

Lodowiec ThwaitesaNASA

Skutki utraty lodowca Thwaitesa

Gdyby Lodowiec Thwaitesa stopniał wraz z otaczającymi go lodowymi basenami, to poziom mórz na świecie mógłby podnieść się o 90-300 centymetrów. 

- Los Thwaitesa wisi na włosku - powiedział Robert Larter z British Antarctic Survey, geofizyk morski i jeden ze współautorów badania. - W przyszłości powinniśmy spodziewać się, że w bardzo krótkim czasie w Thwaitesie mogą zachodzić bardzo duże zmiany. Te zmiany mogą występować nawet z roku na rok, gdy lodowiec cofnie się poza płytki grzbiet w swoim podłożu - dodał.

Lodowiec ThwaitesaNASA/James Yungel

Autor:kw

Źródło: CNN, phys.org, nature.com

Źródło zdjęcia głównego: NASA

Pozostałe wiadomości