SPD

SPD powstała w 1875 roku jako Socjalistyczna Partia Robotnicza Niemiec (SAP) wskutek połączenia Powszechnego Niemieckiego Związku Robotników (ADAV, założonego w 1863 roku) i Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Niemiec (SDAP, założonej w 1869 roku). Nazwę Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) ugrupowanie przyjęło w 1890 roku.

SPD jest najstarszą i najliczniejszą partią w Niemczech oraz drugą - obok CDU-CSU (Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej Niemiec i Unii Chrześcijańsko-Społecznej) - największą siłą polityczną w tym kraju. Liczy ponad 400 tys. członków. W wyborach do Bundestagu w 2021 roku SPD otrzymała 25,7 proc. głosów i 206 mandatów, a kanclerzem Niemiec został kandydat SPD Olaf Scholz, zastępując na tym stanowisku Angelę Merkel (Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna).

SPD jest partią lewicową, socjaldemokratyczną o neoliberalnym podejściu do gospodarki. Od początku swojej działalności SPD jest partią ideowo bliską związkom zawodowym i robotnikom. W swojej działalności w Republice Federalnej Niemiec SPD określa się jako prozwiązkowa lewicowa partia ludowa, która reprezentuje interesy wszystkich grup społecznych. SPD podkreśla wagę sprawiedliwości społecznej i państwa opiekuńczego, przy jednoczesnym wzmacnianiu wzrostu gospodarczego Niemiec przez państwo. Od 2010 roku SPD popiera jednak cięcia wydatków w polityce socjalnej, m.in. na emerytury, świadczenia zdrowotne czy koszty związane z bezrobociem. Prowadzi prounijną politykę zagraniczną.

SPD miało w swojej historii ośmiu kanclerzy:

Friedrich Ebert (1918),

Philipp Scheidemann (1919),

Gustav Bauer (1919-1920),

Hermann Müller (1920 i 1928-1930),

Willy Brandt (1969-1974),

Helmut Schmidt (1974-1982),

Gerhard Schröder (1998-2005),

Olaf Scholz (od 2021),

oraz czterech prezydentów Niemiec:

Friedrich Ebert (1919-1925),

Gustav Heinemann (1969-1974),

Johannes Rau (1999-2004),

Frank-Walter Steinmeier (od 2017).