Od 2006 roku, kiedy ujawniono, że Fidel zapadł na poważną chorobę, "El Comendante" praktycznie nie pojawiał się publicznie. W 2008 roku oddał stanowisko prezydenta Kuby swojemu młodszemu bratu, Raulowi.
Na początku lipca Fidel powrócił z szpitalnego zacisza i ponownie zaczął występować w mediach. Promował nawet książkę opisująca swą walkę o obalenie dyktatury Batisty.
Rewolucja na Karaibach
Fidel Castro urodził się 13 sierpnia 1926 roku na Kubie, z wykształcenia jest prawnikiem. Jego kariera polityczna zaczęła się od próby startu w wyborach parlamentarnych w 1952 roku, ale zanim zdążył to uczynić gen. Fulgencio Batista obalił rząd i anulował głosowanie.
Fidel wraz z bratem postanowił walczyć z dyktatorem przy użyciu siły. Po siedmiu latach walk przerywanych uwięzieniem i ucieczką do Meksyku, w 1959 Castro obalił Batistę. Od tego czasu zaczęła się historia komunistycznej Kuby i 49-letniej prezydentury "El Comendante".
Sukces na subsydiach
Nowy władca wyspy ukierunkował swoje państwo na rozwój drogą socjalizmu i przyjaźni z ZSRR. Kreml hojnie wspierał swojego karaibskiego sojusznika tanią ropą, technologiami i pieniędzmi. Dopóki strumień pomocy płynął na Kubę, Fidel mógł uważać, że osiągnął sukces jako prezydent.
Po ustaniu zimnej wojny i upadku ZSRR sytuacja diametralnie się zmieniła. Bez subsydiów gospodarka Kuby upadła i do dzisiaj się nie podniosła, a Kubańczycy muszą cierpieć nędzę.
Pomimo tego bracia Castro wydają się mocno dzierżyć władzę, a ewentualne reformy skostniałego systemu są bardzo ograniczone i restrykcyjnie kontrolowane.
Źródło: PAP