Witraże w kościele Opatrzności Bożej, przy ulicy Piotra Skargi 2 w Wesołej wymagały pilnej konserwacji. Zdecydowano się na ich renowację.

Zespół witraży o geometrycznej kompozycji w kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym i bezbarwnym, wypełnia 19 okien. "Były one w złym stanie technicznym i wymagały pilnej interwencji konserwatorskiej. Wszystkie uległy odkształceniom, część szybek była popękana. Przyczyną deformacji były przede wszystkim błędy wykonawcze, m. in. zbyt cienkie profile ołowiane i nieprawidłowe kitowanie" - opisała w komunikacie Magdalena Łań z biura Stołecznego Konserwatora Zabytków.

Prostowanie, mycie, wzmocnienie, klejenie, kitowanie

Głównym celem konserwacji było przywrócenie witraży do jak najlepszego stanu. Prace były wykonywane w pracowni konserwatorskiej. Obejmowały one: prostowanie kwater, oczyszczenie kwater ze starego kitu, mycie, wzmocnienie lutowania, klejenie spękanych szkieł, kitowanie.

W 2024 roku parafia wykonała pierwszy etap prac. Konserwacji poddano siedem witraży w dolnym rzędzie okien i trzy w górnym.

W 2025 roku zakończono drugi etap prac. Remont zrealizowano przy finansowym wsparciu miasta w wysokości blisko 56 tysięcy złotych, co stanowiło prawie 60 procent kosztów. Renowacja objęła siedem witraży w górnym rzędzie okien nawy głównej i witraż w części z chórem (triforium). "Tym samym zakończyła się kompleksowa konserwacja wszystkich witraży w kościele" - zaznaczyła Łań.

Wystrój kościoła zaprojektował wybitny twórca

Świątynia Opatrzności Bożej w Wesołej wybudowana została według projektu Luigiego Malgheriniego w latach 1937-1939. Ale dopiero w latach 70. XX wieku zaprojektowane zostały jej wnętrza.

Autorem wystroju był Jerzy Nowosielski, jeden z najwybitniejszych polskich twórców okresu powojennego. Artysta wykonał polichromie w absydzie, pod chórem muzycznym oraz przedstawienia Drogi Krzyżowej. Zaprojektował również witraże, a także posadzki ceramiczne.

Wszystko ma spójny, inspirowany sztuką bizantyjską wystrój, uznawany za jedną z najlepszych realizacji sztuki sakralnej II połowy XX wieku. Wystrój i wyposażenie świątyni zostały wpisane do rejestru zabytków w 2004 roku, a kościół wraz z otoczeniem - w 2019 roku.

Opracowała Magdalena Gruszczyńska/b