"Jest jednym z wyróżniających się budynków stanowiących historyczną zabudowę ulicy Wilczej"

Kamienica przy ulicy Wilczej została zabytkiem
Kamienica przy ulicy Wilczej została zabytkiem
Źródło: WUOZ w Warszawie
Pochodzi z lat 30. XX wieku. Łączy modernizm i elementami art déco. Kamienica Związku Filistrów "Arkonia" przy ulicy Wilczej została zabytkiem. Była siedzibą organizacji, mieściła też pokoje dla niezamożnych studentów.

Mazowiecki wojewódzki konserwator zabytków Marcin Dawidowicz wpisał do rejestru zabytków kamienicę Związku Filistrów "Arkonia" przy ulicy Wilczej 60.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że kamienica jest jednym z wyróżniających się budynków stanowiących historyczną zabudowę ulicy Wilczej. "Zastąpiła ona budynek mieszkalny wzniesiony na działce wytyczonej pod koniec XIX wieku, zakupionej przez Towarzystwo Filistrów 'Arkonia' – apolityczne stowarzyszenie studenckie o charakterze ideowo-wychowawczym" - dodał.

Do członków stowarzyszenia należeli m.in. gen. Władysław Anders, Seweryn Czetwertyński, Jan Gebethner, Adolf Inatowicz-Łubiański, Stefan Kozłowski, Jan Nielubowicz i Kazimierz Okulicz. Kamienica zaprojektowana została jako siedziba organizacji oraz budynek mieszkalny z pokojami dla niezamożnych studentów.

Ma wyjątkową balustradę

"Pomimo dwuetapowej budowy kamienica wyróżnia się indywidualną kompozycją łączącą cechy architektury modernistycznej z elementami art déco" - zaznaczył konserwator.

Wewnątrz kamienicy znajdują się m.in. winda i zachowana na klatce schodowej balustrada, która należy do grupy unikalnych w skali miasta balustrad wykonywanych w jednej płaszczyźnie (rozwiązanie takie zastosowano m.in. w kamienicy przy ulicy Narbutta 50 i Poznańskiej 12).

Pochodzi z lat 30. XX wieku

Kamienicę przy ulicy Wilczej 60 zbudowano w latach 30. XX wieku, ale działkę zakupiono kilka lat wcześniej. W 1923 roku członkowie akademickiej korporacji "Arkonia", założonej w Rydze w 1879 roku, nabyli plac, aby zbudować na nim dom czynszowy na potrzeby stowarzyszenia przeniesionego po I wojnie światowej do Warszawy.

W 1929 roku na zakupionej działce wyburzono niewielki domek, a na jego miejscu wzniesiono, według projektu Adolfa Ignatowicza-Łubiańskiego, pięciopiętrową kamienicę. Osiem lat później, w roku 1936, według projektu tego samego architekta, dobudowano czteropiętrową, zwieńczoną tarasem wschodnią część.

Kamienica przetrwała II wojnę światową z licznymi uszkodzeniami elewacji i dachu. Po wojnie rozebrano budynek oficyny i naprawiono zniszczenia

OGLĄDAJ: Wybory na Węgrzech. Oglądaj "Fakty po Faktach"
12 1925 fpf cl-0003

Wybory na Węgrzech. Oglądaj "Fakty po Faktach"

12 1925 fpf cl-0003
Ten i inne materiały obejrzysz w subskrypcji
Czytaj także: