Ochroną objęte zostały:
- dzwon brązowy o imieniu Hosanna z XVI wieku, wykonany przez Jonasa Krampa;
- dzwon brązowy z 1722 roku, przypisywany Ambrożemu Janowi Pattunowi lub Janowi Stanisławowi Tomaszewiczowi;
- dzwon mały, prawdopodobnie wykonany na początku XX wieku.
Dzwonnica spłonęła, dzwony nie będą już dzwonić
W kwietniu ubiegłego roku spłonęła XIX-wieczna dzwonnica parafii Bożego Ciała na Kamionku. W Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi-Południe trwa proces 64-latka, oskarżonego o jej podpalenie. Dzwony z dzwonnicy w wyniku pożaru i akcji pożarniczej zostały uszkodzone i według specjalistów nie będą już dzwonić.
"Powyższe zagrożenie wskazywało na uzasadnioną obawę zniszczenia lub uszkodzenia zabytków, zatem zasadne było wszczęcie z urzędu postępowania mającego na celu wpisanie do rejestru przedmiotowych dzwonów. Niniejszy wpis do rejestru zabytków ruchomych może zapewnić narzędzia prawne do ochrony przedmiotowych dzwonów i zachowania ich dla przyszłych pokoleń" - uzasadnił konserwator.
Wskazał, że dzwony "wyróżnia wysoka wartość historyczna, związana z dziejami parafii, do których zostały wykonane pierwotnie oraz z postaciami ich fundatorów, a także historią Parafii Bożego Ciała w Warszawie".
Najstarszy pochodzi z XVI wieku
Największy z dzwonów, wykonany przez Jonasa Krampa na zlecenie rodziny von Schönaich do kościoła w Borecznie, pochodzi z XVI w. Od XV w. rodzina ta mieszkała na terenie Śląska, jej przedstawiciele uczestniczyli w wojnach polsko-krzyżackich po stronie zakonu, w kolejnych wiekach należeli do pruskiej arystokracji. Linia wygasła na początku XIX w.
Drugi z dzwonów wykonany w XVIII w. jest przykładem fundacji kapłana Kościoła unickiego i bazylianina Metrophanesa Żenichowskiego. Przypisywany jest ludwisarzowi Ambrożemu Janowi Pattunowi. Dokumentuje on tradycję Kościoła grekokatolickiego i jego związków z kulturą polską.
Trzeci to dzwon mały, z najskromniejszą historią, prawdopodobnie wykonany na początku XX w.