Minuta ciszy dla Wisławy Szymborskiej

Warszawa

fot. TVN Warszawa, um.warszawa

Minutą ciszy, zarządzoną w intencji zmarłej poetki, rozpoczęła się czwartkowa sesja Rady Warszawy.

Po godz. 10, tuż przed rozpoczęciem obrad głos zabrała przewodnicząca rady miasta. – Ewa Malinowska-Grupińska poprosiła o powstanie i uczczenie minutą ciszy pamięci zmarłej w środę Wisławy Szymborskiej – relacjonuje Ewelina Cyranowska, dziennikarka tvnwarszawa.pl.

Noblistka zmarła w środę, po długiej chorobie w swoim domu w Krakowie. Miała 89 lat.

Radni wstali, później rozpoczęły się obrady. Będą przebiegały pod znakiem likwidacji i łączenia warszawskich szkół.

Wybitna postać

Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 w Bninie (obecnie Kórnik) koło Poznania. Początkowo mieszkała w Toruniu, później w Krakowie, gdzie chodziła do szkoły powszechnej i gimnazjum. W czasie wojny pracowała na kolei. Wtedy zaczęła pisać pierwsze opowiadania i wiersze. Po wojnie studiowała polonistykę, a następnie socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Debiutowała wierszem „Szukam słowa" opublikowany w 1945 r. w „Walce", dodatku literackim do „Dziennika Polskiego". Pierwszy opublikowany tomik to "Dlatego żyjemy" (1952). Krytycy oceniają, że dopiero wydany w roku 1957 roku tom "Wołanie do Yeti" stał się właściwym debiutem poetki; widoczne są już w nim charakterystyczne cechy jej poetyki - aforystyczność i stosowanie paradoksu jako podstawowej figury retorycznej. Kolejne tomy jej wierszy to: "Sól" (1962), "Sto pociech" (1967), "Wszelki wypadek" (1972), "Wielka liczba" (1976), "Ludzie na moście" (1986), "Koniec i początek" (1993), "Chwila" (2002), "Dwukropek" (2005) i "Tutaj" (2008). Szymborska opublikowała zaledwie około 350 wierszy.

W 1952–66 była współredaktorem „Życia Literackiego", gdzie 1968–81 prowadziła stały felieton „Lektury nadobowiązkowe". W 1988 r. współtworzyła Stowarzyszenie Pisarzy Polskich. Od 1995 była członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Doctor honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza, od 1998 honorowa obywatelka Krakowa.

W 1991 r. otrzymała Nagrodę Goethego, później Nagrodę Herdera. W 1996 r. otrzymała Nagrodę Nobla, a w 2011 została odznaczona Orderem Orła Białego. W uzasadnieniu werdyktu przyznającego Szymborskiej literacką Nagrodę Nobla w 1996 roku członkowie Szwedzkiej Akademii napisali, że nagrodę przyznano "za poezję, która z ironiczną precyzją odsłania prawa biologii i działania historii we fragmentach ludzkiej rzeczywistości".

CZYTAJ WIĘCEJ O NOBLISTCE NA TVN24.PL

Tvn24.pl/ran/ec