"30 marca o godzinie około 5.18 region aktywny 4405 wystrzelił silny rozbłysk klasy X1.5. Trwał on dosyć długo, co dawało nadzieję, że uwolnione promieniowanie podniesie ze Słońca obłoki plazmy. No i tak się stało - razem z tym rozbłyskiem poszło CME - koronalny wyrzut masy - z prędkością bliską 2000 km/s" - napisał we wtorek Karol Wójcicki, autor profilu "Z głową w gwiazdach" w mediach społecznościowych.
Muśnie nas brzeg koronalnego wyrzutu masy
Popularyzator astronomii wyjaśnił, że choć koronalny wyrzut masy nie kieruje się idealnie w stronę Ziemi, to jest wyjątkowo rozległy, dzięki czemu dotrze do nas jego brzeg. Wójcicki zauważył jednak, że porusza się on wolniej niż centralna część CME, więc jego uderzenie nastąpi dopiero około południa we wtorek. Z tego względu konieczna jest obserwacja danych z satelitów.
Wójcicki zwrócił uwagę na jeszcze jedną kwestię, a mianowicie dziurę koronalną, znajdującą się blisko miejsca rozbłysku. Jak tłumaczy, to "szczelina" w koronie słonecznej, przez którą wylewa się szybki wiatr słoneczny. Według eksperta dziura może dużo namieszać w części CME, które zmierza w kierunku Ziemi.
Kiedy najlepiej spojrzeć w niebo? Zdaniem Wójcickiego, jeśli uderzenie CME faktycznie nastąpi około południa, to dobre warunki do obserwacji zapanują już od momentu, gdy zrobi się ciemno, a więc około godziny 20. Ekspert zaznaczył jednak, że jak zawsze widzialność zjawiska będzie zależeć od parametrów wiatru słonecznego w momencie dotarcia CME do Ziemi. Nie wiadomo też, czy burza geomagnetyczna będzie na tyle silna, by zorzę można było zobaczyć w całej Polsce, czy tylko na północy.
Czym jest zorza polarna
Zorza polarna to zjawisko świetlne, związane z przepływem prądu w jonosferze, na wysokości około 100 kilometrów. Powstaje przeważnie po dużych rozbłyskach słonecznych.
Do powstania zorzy dochodzi, gdy naenergetyzowane cząstki gazu wysyłane przez Słońce uderzają w górną warstwę atmosfery Ziemi z dużą prędkością. Planeta chroni się przed "atakiem" dzięki polu magnetycznemu, przekierowując cząstki w kierunku bieguna północnego i południowego. Tam wchodzą one w interakcję z gazami znajdującymi się w naszej atmosferze. Jeśli cząstek jest dostatecznie dużo, powodują świecenie górnych warstw atmosfery.
Zorza występuje głównie w rejonie bieguna północnego i południowego. Naukowa nazwa zorzy polarnej to aurora borealis (na półkuli północnej) oraz aurora australis (na półkuli południowej). Nazwa zjawiska pochodzi od imienia rzymskiej bogini świtu Aurory.
Źródło: Z głową w gwiazdach, tvnmeteo.pl
Źródło zdjęcia głównego: Adrian/Kontakt24