Najnowsze

Tajemnica księżycowych wirów wyjaśniona? "To byłby ostatni element układanki"

Najnowsze


Pomimo że Księżyc jest naszym jedynym naturalnym satelitą, nadal nie wiemy o nim wszystkiego. W ostatnim czasie naukowcy z dwóch amerykańskich uniwersytetów odkryli, co może kryć się za "księżycowymi wirami", które spędzały sen z powiek badaczom kosmosu.

Nasz Księżyc cały upstrzony jest jasnymi i ciemnymi plamami, zwanymi też "księżycowymi wirami". Od lat naukowcy głowią się, co jest ich źródłem pochodzenia.

Jak dowodzą naukowcy z Uniwersytetu Rutgersa oraz Uniwersytetu Kalifornijskiego, mogą one pochodzić z dawnych czasów, kiedy tuż pod powierzchnią naszego satelity znajdowała się lawa. Wyniki opublikowali w periodyku "Journal of Geophysical Research: Planets".

Tajemnica wirów

- Te wzory, nazywane księżycowymi wirami, wyglądają, jakby były namalowane na powierzchni Księżyca - powiedział John Keller z Centrum Lotów Kosmicznych NASA Goddard w Greenbelt, który prowadził ich obserwacje. - Są wyjątkowe. Widzieliśmy coś takiego tylko na Księżycu, a ich pochodzenie było dla nas zagadką - dodał.

Badacze już od jakiegoś czasu podejrzewali, że wiry te pokrywają się z polami magnetycznymi, które uginały się pod naciskiem wiatru słonecznego. W ten sposób właśnie niektóre obszary Księżyca blakły szybciej, tworząc tajemnicze wzory.

- Aby dowiedzieć się, dlaczego tak jest, musieliśmy poznać, jaka cecha geologiczna Księżyca stoi za ich tworzeniem się - powiedziała Sonia Tikoo, współautorka badań z Wydziału Nauk Ziemskich i Planetarnych na Uniwersytecie Rutgersa.

Wiry na powierzchni Księżyca (NASA LRO WAC science team)NASA LRO WAC science team

Na Księżycu były wulkany?

Badacze wymyślili modele matematyczne, aby zlokalizować położenie stref magnetycznych albo - jak je nazwali w swoich badaniach - "magnesów geologicznych". Dzięki nim udało się ustalić, że każdy z księżycowych wirów znajduje się pod wąskim, magnetycznym obiektem, będącym tuż pod powierzchnią naszego satelity.

Co dziwne, naukowcy sądzą, że te obiekty mogą być bardzo starymi, długimi i wąskimi kanałami, którymi mogła płynąć lawa. Poprzednie eksperymenty dowiodły, że po podgrzaniu skał księżycowych do 600 stopni Celsjusza w środowisku beztlenowym, niektóre z minerałów rozpadały się i uwalniały żelazo, wytwarzając bardzo silne właściwości magnetyczne.

To może oznaczać, że jeśli trzy miliardy lat temu Księżyc był aktywny wulkanicznie, po ostygnięciu korytarze lawy zyskały bardzo silne właściwości magnetyczne.

- To byłby ostatni element tej układanki - powiedziała Tikoo.

Autor: dd/rp / Źródło: livescience.com, nasa.gov

Źródło zdjęcia głównego: NASA LRO WAC science team

Pozostałe wiadomości