Prawda: Konstrukcja pieców przemysłowych, jakimi są również w sensie technicznym piece krematoryjne, bywa zróżnicowana pod względem metody odprowadzania spalin z komory ogniowej. Bardzo często stosowane są rozwiązanie polegające na budowaniu kanałów ogniowych, wyłożonych materiałem żaroodpornym pod powierzchnią posadzki lub ziemi, które łączą się z kominem oddalonym o kilka lub nawet kilkanaście metrów od paleniska. Takie rozwiązanie zastosowano w krematoriach: I (w Auschwitz I), II i III (w KL Auschwitz II-Birkenau). W przypadku krematorium I jest to najbardziej widoczne, ponieważ budynek był w tym celu adaptowany i jako przedwojenny magazyn pierwotnie komina, rzecz jasna, nie posiadał.

Ponadto, w 1944 roku, gdy krematorium nie było już czynne, komin i piece zdemontowano, ponieważ budynek został zaadaptowany na schron przeciwlotniczy dla esesmanów.

W drugiej połowie 1947 roku, w trakcie tworzenia muzeum, byli więźniowie postanowili zrekonstruować piece w oparciu o zachowane metalowe ich części oraz odbudować komin na widocznym wówczas obrysie. Pod posadzką hali pieców do dziś znajdują się zachowane oryginalne kanały ogniowe.